Układanie ścieżki

Ścieżki pełnią w ogrodzie praktyczne zadanie służąc równocześnie jako element ozdobny. Szczególnie starannie należy ułożyć dojście od ulicu do domu. Ważne, aby bez względu na pogodę można było nią przejść i aby po większym deszczu szybko obsychała. Drogę dojściową projektujemy, jeśli to możliwe, nie przez środek ogrodu przed domem, lecz z boku. W ten sposób łatwiej zaprojektować i zagospodarować powierzchnię przed domem. Najbardziej stabilna będzie ścieżka z płytek z kamieni naturalnych lub sztucznych. Kto potrafi sam zrobić płytki z betonu lub z wypłukiwanego betonu, będzie miał tani materiał do wyłożenia ścieżki. Odpowiednia wielkość płytek to 50 x 50 cm. Płytki z naturalnych kamieni przeznaczone na główną ścieżkę powinny być tylko obłupane lub obcięte na gładko.

Układanie ścieżki

Kształt ścieżki ma być regularny, czy też nieregularny. Ścieżki spacerowe w ogrodzie są zazwyczaj mniej obciążone, wystarczy więc pod płytki umocnienie z piasku grubości 5 cm. Dotyczy to również świeżo usypanych ścieżek, aby późniejsze osiadanie gleby można było łatwo poprawić. Przy płytkach grubości 5 cm trzeba podkład pod ścieżkę pogłębić na 10 cm. Na ciężkich, wilgotnych glebach konieczne jest odwodnienie, a przede wszystkim podwójny podkład ze szlaki lub szutru. Będziemy więc mieli do czynienia z całkowitą wymianą podłoża na głębokość 17-20 cm. Na spód daje się 5-6 cm warstwę gruboziarnistą, a na nią 2-3 cm grubości z materiału gładkiego. Następnie sypie się podkład piaskowy, na którym układamy pojedynczo płytki uważając, aby były dobrze ubite i aby leżały równo całą powierzchnią i ściśle na warstwie piasku. W miejscach do siedzenia i gdy mamy wyższe wymagania co do dróżki, powinniśmy zastosować zaprawę wapienną 4-5 cm grubości. Stosuje się to również koniecznie przy użyciu małych płytek, gdyż one łatwo się rozluźniają. Również i w tym przypadku cięższa gleba wymaga porowatego spodu. Jednorazowo rozprowadza się na podkładzie tyle zaprawy, aby można było położyć jedną płytkę. Szczelin wzdłuż drogi należy unikać. Każda płytka powinna na początku wystawać trochę wyżej, niż będzie później leżała. Przy pomocy baby lub młotka i zabezpieczającej płytkę położonej na niej deski uderzać tak, aby kontrolować poziome ułożenie, sprawdzając dodatkowo przyłożoną łatą i poziomicą. Jeżeli płytka została osadzona za głęboko, jeszcze raz trzeba ją wyciągnąć i dodać zaprawy na spód. Wąskie szczeliny można wypełnić piaskiem lub zaprawą cementową. Ścieżka od domu do ulicy lub do ogrodu powinna mieć spadek podłużny 0,51%. Jeśli ścieżka prowadzi wzdłuż domu, powinna na 1 m szerokości mieć boczny spadek 1 cm. W ten sposób po silnym deszczu woda nie podpłynie pod ściany lub do piwnicy. Na ogół wystarcza ścieżka 11,20 m szerokości. Świeżo położone płytki należy utrzymywać przez jakiś czas wilgotne i nie chodzić po nich, aby zyskały stabilność i trwałość. W trawniku kładzie się płytki bez podkładu. Odległość płyt powinna odpowiadać długości kroku, tzn. należy zachować odległości około 65 cm między środkiem pierwszej płyty i następnej. Nie trzeba ich dokładnie wpasowywać. Płytki nie większe niż 50 cm układamy tak, by wystawały ponad powierzchnię ziemi. Z biegiem czasu pod własnym ciężarem się zagłębią i będzie można bez przeszkody przejechać kosiarką ponad nimi.

Tagi: , ,

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *