Ogrodnictwo – hodowla rosiczki

Rosiczki to powszechnie znane, występujące w Polsce (głównie na torfowiskach) rośliny owadożerne, które rosnące w stanie naturalnym znajdują się pod ścisłą ochroną gatunkową (została uznana za gatunek zagrożony). Różne gatunki rosiczek rosną we wszystkich szerokościach geograficznych, w każdym zakątku naszego globu, oprócz Jednakże pasjonaci dzikiego piękna rosiczek mogą samodzielnie wyhodować te rośliny, nawet w warunkach domowych. Rosiczki nie mają szczególnych wymagań glebowych, rosną nawet na glebach piaszczystych i kamienistych, a także na bagnach, jednak preferują gleby kwaśne. Rosiczki nie potrzebują szczególnie żyznych, bogatych w składniki mineralne gleb, niedostatek minerałów rekompensują sobie bowiem przez cudzożywność. Zjadane owady dostarczają roślinom protein i wody, ale przede wszystkim łatwo przyswajalnego azotu minerałów, w które gleby piaszczyste i kamieniste są dość ubogie. Rosiczki wabią owady na dwa sposoby: ich jaskrawe, czerwono ubarwione liście przypominają nieco kwiaty (zawierające słodki i odżywczy nektar), do tego liście te pokryte są na końcach specjalnymi czułkami, wydzielającymi słodką ciecz. Owady zainteresowane słodką i pożywną cieczą przysiadają na końcach liści by spijać wydzielinę. Lepka powierzchnia liści sprawia, że ofiara przykleja się do podłoża i nie jest w stanie odlecieć. Uwięziony owad zaczyna się miotać i próbuje się wydostać, na co roślina reaguje zwierając brzegi liści tak, by uwięzić ofiarę w środku. Proces zamykania ofiary w potrzasku trwa około trzech godzin. Gdy już jest zamknięta, rosiczka zaczyna trawić zdobycz – wydziela w odpowiednich ilościach kwas mrówkowy, który rozkłada miękkie części ciała owada, które w formie płynnej zostają wchłaniane przez roślinę. Po tym procesie liść otwiera się ponownie po upływie około dwudziestu czterech godzin. Wówczas wypadają (lub zostają zdmuchnięte przez wiatr) również niestrawione części owada (głównie chitynowy pancerzyk).

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak się odżywia rosiczka?

Jedyna występująca na terenie naszego kraju roślina owadożerna. Nie ma żadnych szczególnych wymagań glebowych (rośne zazwyczaj na torfowiskach, jednak występuje też na ubogich glebach piaszczystych i kamienistych), gdyż braki niezbędnych substancji odżywczych rekompensuje sobie poprzez cudzożywność. Rosiczka nie tylko przeprowadza fotosyntezę (jak każda roślina), ale też poluje na swoje ofiary, które wabi na wiele sposobów. Rosiczka jest aktywna w swoich polowaniach na zdobycz. Po pierwsze, roślina wykształciła kolorowe (bogate w antocyjany, specjalne barwniki roślinne), jaskrawo czerwone liście rosiczki przyciągają wzrok i sprawiają, że zainteresowany owad podfruwa bliżej spodziewając się znaleźć tam pełen smakowitego nektaru kwiat. I rzeczywiście, owad znajduje na kolorowych liściach słodki, pożywny płyn, który skłania go by przysiadł na brzegu liścia. Żerujący owad przykleja się do powierzchni liścia i nie może już odfrunąć. Wtedy roślina aktywnie wkracza do akcji. Szamotanie się uwięzionego owada, który próbuje się uwolnić jest dla rośliny sygnałem do zwierania brzegów liści i przygotowywania się do uruchamiania procesu trawienia. Po blisko trzech godzinach owad zostaje umieszczony w potrzasku, z którego nie jest w stanie się uwolnić. Wówczas wewnątrz puszki stworzonej ze stulonych brzegów liścia wytwarzany jest kwas mrówkowy (HCOOH), który trawi ofiarę, rozkładając miękkie części ciała owada na łatwo przyswajalny płyn bogaty w proteiny, związki azotu i minerały, który zostaje wchłonięty do wnętrza rośliny. Nie strawiona część owada (przeważnie jest to chityna, z której składa się szkielet zewnętrzny – pancerzyk), jest usuwana przez powiew wiatru, gdy liść rośliny ponownie się otworzy, po około dwudziestu czterech godzinach. Wtedy roślina jest gotowa do ponownego zastawiania sideł i wabienia kolejnych ofiar. Na czułkach rozmieszczonych na brzegach liścia ponownie wydzielana jest słodka i lepka substancja, która wabi następne owady.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Dokarmianie rosiczki owadami (ogrodnictwo)

Hodowcy i miłośnicy pięknych i efektownych roślin, jakimi są rosiczki gotowi są na wszelkie poświęcenia byleby tylko dogodzić swoim podopiecznym i wyhodować piękny, zdrowy okaz. Oczywiście im częściej i obficiej dokarmiana jest rosiczka, tym szybciej rośnie i tym bardziej jest piękna i dorodna. Oczywiście nie wolno mimo to przesadzać i dokarmiać rosiczki nadmiernie. Można podrzucać roślinie kolejne kąski mniej więcej co dwadzieścia cztery godziny (po jednym owadzie na każdy liść), i w tym przypadku trudno jest przesadzić. Gdy roślina nie jest jeszcze gotowa do rozpoczęcia kolejnego procesu trawienia, jej liść jest stulony i nie sposób umieścić na nim żywego owada tak, aby na nim pozostał. Gdy liść jest całkowicie rozchylony, a na jego czułkach zaczynają się gromadzić kropelki wabiącej ofiary lepkiej cieczy, śmiało możemy tam umieszczać kolejną muszkę. Należy zwracać uwagę na to, by podrzucane rosiczce owady nie były zbyt wielkie. Rosiczka musi być w stanie je strawić, a w tym celu musi owinąć szczelnie całego owada liściem. W praktyce można dokarmiać rosiczkę codziennie, ale można też na przykład raz na miesiąc. Oczywiście roślina dokarmiana codziennie będzie rosła szybciej i będzie bardziej dorodna niż ta, która żywi się raz na miesiąc. Można umieszczać po jednym owadzie na każdym z liści rośliny, można też ograniczać się do umieszczania kąska na jednym wybranym liściu. Spokojnie można też pozostawić rosiczkę bez dokarmiania nawet na całą zimę. Nie będzie ona wówczas rosła tak intensywnie, jednak możemy być spokojni o jej wegetację i wzrost w tym czasie. Podobnie jak wszystkie inne rośliny rosiczka wykonuje proces fotosyntezy i jest w stanie dostarczać sobie niezbędnych do życia składników wprost z gleby i z wody przy udziale chlorofilu i światła słonecznego. Związki proteinowe zawarte w trawionych owadach dostarczają rosiczkom głównie związków azotu, jednak nie bez znaczenia są też związki mineralne.

Tagi: , , , ,
Zobacz więcej

Arkana ogrodnictwa – hodowla rosiczki

Rosiczka to co prawda roślina, jednak jej uprawę porównać można do hodowli małego zwierzątka, gdyż jest to roślina owadożerna. Rosiczka zatem jako organizm równocześnie samożywny i cudzożywny łączy cechy roślinne i zwierzęce, jest zatem okazem niezwykle ciekawym do hodowli w ogrodnictwie. Hodując rosiczkę musimy dbać o nią podobnie jak o każdą inną roślinę: pilnować czy jest odpowiednio nawodniona, naświetlona, czy nie atakują jej szkodniki i pleśnie (przeważnie typowym pasożytem rosiczki, podobnie jak innych roślin są larwy ziemiórek). Dodatkowo chcąc właściwie zadbać o naszą rosiczkę, aby stymulować jej nieustanny wzrost i prawidłowy rozwój należy rosiczkę dodatkowo dokarmiać. Oczywiście dobrze by się działo, gdyby naszej roślinie udawało się jak najczęściej samodzielnie łowić zdobycze i w ten sposób się odżywiać, jednak jeśli hodujemy naszą rosiczkę w pomieszczeniu, na przykład w pokoju na parapecie, nie ma ona zbyt wielkiej szansy na złowienie jakiegokolwiek owada spośród tych, które fruwają nam po mieszkaniu. Podobnie w szklarni czy w małym miejskim ogródku na pewno populacja owadów będzie mniejsza niż w warunkach naturalnych dla rosiczki, to znaczy w lesie czy na podmokłych terenach bagiennych. Najtrudniej jest rosiczce złowić jakąkolwiek zdobycz zimą, gdy owady w ogóle nie latają. Jednak jak każda roślina, rosiczka również przeprowadza proces fotosyntezy, dzięki czemu jest w stanie przeżyć nawet całą zimę bez dokarmiania. (Co prawda nasza rosiczka nie będzie wówczas rosła tak szybko jak roślina regularnie dokarmiana przez cały rok, jednak nie mamy najmniejszych powodów by obawiać się o jej życie i zdrowie. W warunkach naturalnych rosiczka również nie ma możliwości odżywiania się w okresie zimowym.) Do wegetacji wystarczają roślinie wówczas jedynie substancje odżywcze zawarte w glebie, syntetyzowane dzięki obecnemu w liściach chlorofilowi i światłu słonecznemu. W razie potrzeby powinniśmy jednak wówczas naszą roślinę doświetlać tak, aby w liściach wytworzyły się również antocyjany (świadczy o tym czerwonawy kolor liści, który jest dla rośliny naturalny.

Tagi: , , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jaki pokarm najlepszy dla rosiczki?

Rosiczka to jednak z niewielu występujących w naszych szerokościach geograficznych roślina mięsożerna, która ze względu na swoje piękne kwiaty i fantazyjne liście cieszy się również wielkim uznaniem i popularnością wśród hodowców i ogrodników. Hodowla rosiczki to nieco większe wyzwanie niż uprawa zwyczajnych, wyłącznie syntetyzujących roślin i kwiatów. Rosiczka (łac.: drosera) choć nie jest wymagająca pod względem warunków glebowych, oprócz odpowiedniego nawodnienia oraz naświetlenia potrzebuje też co jakiś czas dodatkowego odżywiania w formie pokarmu mięsnego. Oczywiście pokarm ten powinien być podobny do tego, czym roślina żywi się w warunkach naturalnych, to znaczy, w żadnym wypadku to, co spożywamy sami. Odpowiednim pokarmem dla rosiczki są niemalże wyłącznie żywe owady. Dlatego żywe, że wówczas będą się poruszały usiłując wydostać się z potrzasku, co dla rośliny jest sygnałem do rozpoczęcia procesu trawienia. Gdybyśmy podrzucili rosiczce na przykład kawałek wołowiny nie miałoby to najmniejszego sensu. Po pierwsze, nie jest to rodzaj pokarmu odpowiedni dla tej rośliny, w naturze nigdy się ona w ten sposób nie odżywia. Po drugie, kawałek mięsa się nie rusza, stąd roślina nie otrzymywałaby żadnego impulsu dla rozpoczęcia procesu trawienia, mięso nie zostałoby przez nią wchłonięte i przyswojone. Możemy natomiast karmić rosiczkę niemalże wszystkim, co się rusza, oczywiście spośród owadów. Byłoby jednak niewskazane wybieranie owadów o zbyt twardym pancerzu, z którym nasza rosiczka mogłaby sobie nie poradzić, czy owadów zbyt wielkich w stosunku do rozmiarów naszej rośliny. Rosiczka zamyka całkowicie czarę swojego liścia w przeciągu około trzech godzin, zatem zbyt duża ofiara mogłaby zdołać w tym czasie uwolnić się z zaciskających się kleszczy. Ponadto warto zwracać uwagę by nie podsuwać rosiczce owadów pożytecznych, na przykład pająków, (które wyłapują muchy) czy biedronek, (które zjadają mszyce zagrażające naszym roślinom).

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

« Previous Entries