Ogrodnictwo – jak się odżywia rosiczka?

Jedyna występująca na terenie naszego kraju roślina owadożerna. Nie ma żadnych szczególnych wymagań glebowych (rośne zazwyczaj na torfowiskach, jednak występuje też na ubogich glebach piaszczystych i kamienistych), gdyż braki niezbędnych substancji odżywczych rekompensuje sobie poprzez cudzożywność. Rosiczka nie tylko przeprowadza fotosyntezę (jak każda roślina), ale też poluje na swoje ofiary, które wabi na wiele sposobów. Rosiczka jest aktywna w swoich polowaniach na zdobycz. Po pierwsze, roślina wykształciła kolorowe (bogate w antocyjany, specjalne barwniki roślinne), jaskrawo czerwone liście rosiczki przyciągają wzrok i sprawiają, że zainteresowany owad podfruwa bliżej spodziewając się znaleźć tam pełen smakowitego nektaru kwiat. I rzeczywiście, owad znajduje na kolorowych liściach słodki, pożywny płyn, który skłania go by przysiadł na brzegu liścia. Żerujący owad przykleja się do powierzchni liścia i nie może już odfrunąć. Wtedy roślina aktywnie wkracza do akcji. Szamotanie się uwięzionego owada, który próbuje się uwolnić jest dla rośliny sygnałem do zwierania brzegów liści i przygotowywania się do uruchamiania procesu trawienia. Po blisko trzech godzinach owad zostaje umieszczony w potrzasku, z którego nie jest w stanie się uwolnić. Wówczas wewnątrz puszki stworzonej ze stulonych brzegów liścia wytwarzany jest kwas mrówkowy (HCOOH), który trawi ofiarę, rozkładając miękkie części ciała owada na łatwo przyswajalny płyn bogaty w proteiny, związki azotu i minerały, który zostaje wchłonięty do wnętrza rośliny. Nie strawiona część owada (przeważnie jest to chityna, z której składa się szkielet zewnętrzny – pancerzyk), jest usuwana przez powiew wiatru, gdy liść rośliny ponownie się otworzy, po około dwudziestu czterech godzinach. Wtedy roślina jest gotowa do ponownego zastawiania sideł i wabienia kolejnych ofiar. Na czułkach rozmieszczonych na brzegach liścia ponownie wydzielana jest słodka i lepka substancja, która wabi następne owady.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak dokarmiać rosiczkę?

Rosiczka (drosera) to roślina owadożerna, która ze względu na swoje efektowne, kolorowe liście i piękne kwiaty znajduje wielu amatorów hodowli. Aby nasza roślina wyrosła na piękny i zdrowy okaz należy ją oczywiście regularnie dokarmiać. Niekiedy może się zdarzyć, że rosiczka sama upoluje sobie pokarm wabiąc owady na lśniącą, słodką ciecz pokrywająca brzegi jej liści. (Aby cieczy było zawsze dostatecznie dużo powinniśmy dbać o regularne, obfite nawadnianie podłoża naszej rośliny.) Jednakże jeśli rosiczka nie zdoła regularnie zwabić zbyt dużej ilości owadów, warto ją czasami dokarmiać. Czym dokarmiać naszą rosiczkę? – Oczywiście pokarmem dla rosiczki powinny być owady, i to – żywe. Być może byłoby łatwiej umieścić na liściu po prostu kawałek surowego mięsa (albo pokarmu mięsnego wprost z naszego stołu, wędliny itp., jednak wówczas roślina i tak nie skorzysta z posiłku. Rosiczka w warunkach naturalnych trawi pokarm poprzez zamykanie ofiary w czaszy wytworzonej poprzez zwarcie brzegów liścia i poddaniu ofiary działaniu kwasu mrówkowego, który wytwarza. Impulsem do rozpoczęcia trawienia jest dla rośliny szamotanie się ofiary, która próbuje się uwolnić. Kawałek mięsa czy wędliny nie będzie się szamotał na liściu, toteż roślina nie uzna, że ma powód by rozpocząć trawienie. Podobnie zachowywałby się przecież zeschły liść albo gałąź, która spadła na nią przypadkiem, nie warto zatem tracić energii na próbę strawienia ich. Chcąc dokarmiać naszą rosiczkę musimy pamiętać by odpowiednio dobierać wielkość owadów do wielkości rośliny. Dobrze jeśli owady są dość dorodne, jednak nie mogą być one zbyt duże, rosiczka musi zdołać całkowicie owinąć ofiarę liściem i zatopić w kwasie mrówkowym. Najlepiej wrzucać po jednym owadzie na każdy liść rosiczki. Oczywiście kolejną porcję można dorzucić dopiero po ponownym otwarciu się liści, to znaczy w praktyce, po upływie około dwudziestu czterech godzin.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej