Różne rosiczki – różne potrzeby

rosiczkaRosiczka jest powszechnie znaną rośliną owadożerną i zyskała światową sławę zyskując wielu fanów, którzy uprawiają ją dla przyjemności w domu. Hodowla rosiczek w warunkach domowych wymaga sporej wiedzy ogrodniczej, bo chociaż rosiczki nie są roślinami specjalnie wymagającymi, to wymagają zapewnienia im dobrych warunków, a zwłaszcza możliwości zdobywania pożywienia w naturalny dla nich sposób czyli poprzez chwytanie nieostrożnych owadów. Na świecie żyje łącznie około 150  gatunków różnych rosiczek, a każdy z nich ma nieco inne wymagania. Oczywiście nie wszystkie nadają się do domowej uprawy, ale prawdziwy miłośnik tego rodzaju powinien poznać również tych przedstawicieli rosiczkowatych, którzy żyją w bardziej egzotycznych regionach świata. Jest to roślina tak powszechna, że nie występuje chyba tylko na Antarktydzie. Można ją spotkać w Afryce, Ameryce Południowej, Australii, a kilka gatunków żyje w warunkach naturalnych także w Polsce. Nie przeszkadzają im ubogie w składniki odżywcze gleby, bo znalazły skuteczny sposób na uzupełnienie niedoborów pokarmowych i polują na owady. Botanicy wyróżniają sześć podstawowych grup rosiczek, rosnących w odmiennych warunkach i nieco inaczej reagujących na zmienne warunki środowiskowe. Pierwsza grupa to rosiczki zimolubne występujące w klimacie umiarkowanym, które można spotkać w Europie i Ameryce Północnej. Kiedy temperatura spada tworzą przetrwalnikowy pąk i przechodzą w stan spoczynku. U rosiczek tropikalnych wegetacja trwa przez cały rok. W stan spoczynku przechodzą też miniaturowe rosiczki australijskie, tworzące podczas szczególnie suchych miesięcy gemmy, dzięki którym się rozmnażają oraz rosiczki bulwiaste, które zamiast tego wytwarzają podziemne bulwy. Występują w południowej Afryce, Azji i częściowo w Australii. W trakcie suszy zamiera też typ petiolaris oraz kilka gatunków charakterystyczne dla bujnych australijskich lasów deszczowych.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – hodowla rosiczki

Rosiczki to powszechnie znane, występujące w Polsce (głównie na torfowiskach) rośliny owadożerne, które rosnące w stanie naturalnym znajdują się pod ścisłą ochroną gatunkową (została uznana za gatunek zagrożony). Różne gatunki rosiczek rosną we wszystkich szerokościach geograficznych, w każdym zakątku naszego globu, oprócz Jednakże pasjonaci dzikiego piękna rosiczek mogą samodzielnie wyhodować te rośliny, nawet w warunkach domowych. Rosiczki nie mają szczególnych wymagań glebowych, rosną nawet na glebach piaszczystych i kamienistych, a także na bagnach, jednak preferują gleby kwaśne. Rosiczki nie potrzebują szczególnie żyznych, bogatych w składniki mineralne gleb, niedostatek minerałów rekompensują sobie bowiem przez cudzożywność. Zjadane owady dostarczają roślinom protein i wody, ale przede wszystkim łatwo przyswajalnego azotu minerałów, w które gleby piaszczyste i kamieniste są dość ubogie. Rosiczki wabią owady na dwa sposoby: ich jaskrawe, czerwono ubarwione liście przypominają nieco kwiaty (zawierające słodki i odżywczy nektar), do tego liście te pokryte są na końcach specjalnymi czułkami, wydzielającymi słodką ciecz. Owady zainteresowane słodką i pożywną cieczą przysiadają na końcach liści by spijać wydzielinę. Lepka powierzchnia liści sprawia, że ofiara przykleja się do podłoża i nie jest w stanie odlecieć. Uwięziony owad zaczyna się miotać i próbuje się wydostać, na co roślina reaguje zwierając brzegi liści tak, by uwięzić ofiarę w środku. Proces zamykania ofiary w potrzasku trwa około trzech godzin. Gdy już jest zamknięta, rosiczka zaczyna trawić zdobycz – wydziela w odpowiednich ilościach kwas mrówkowy, który rozkłada miękkie części ciała owada, które w formie płynnej zostają wchłaniane przez roślinę. Po tym procesie liść otwiera się ponownie po upływie około dwudziestu czterech godzin. Wówczas wypadają (lub zostają zdmuchnięte przez wiatr) również niestrawione części owada (głównie chitynowy pancerzyk).

Tagi: , , ,
Zobacz więcej