Domowa hodowla rosiczek dla miłośników tych roślin

droseraRosiczka, inaczej drosera od kilku lat robi furorę w domowych hodowlach roślin, jako wyjątkowa roślina, która w swoim menu ma oprócz wody skrzydlate owady. Oczywiście, jeżeli owadów nie będzie, roślina także sobie poradzi i nie uschnie z głodu, ale z owadów czerpie azot, który jest jej potrzebny do wzrostu. Gdy azotu braknie, będzie także rosła, ale wolniej. Jeżeli chcemy więc mieć dorodne okazy na naszym parapecie, musimy rosiczki dokarmiać, chyba, że same się o to postarają, gdy otworzymy okno. Rosiczki można samodzielnie wyhodować z nasion, trzeba pamiętać o regularnym podlewaniu, ponieważ są to rośliny żyjące w naturalnym środowisku na podmokłych terenach. Takie środowisko trzeba im zapewnić już w stadium nasion, aby mogły się prawidłowo rozwijać. Do podlewania najlepsza jest woda destylowana, wolna od zanieczyszczeń. Z wody kranowej po jakimś czasie wytworzą się kryształki, szpecące naszą hodowlę. W pierwszym okresie wzrostu, możemy nakryć doniczkę z nasionami szklanym pojemnikiem, aby wytworzyć wilgotne i ciepłe środowisko do ich kiełkowania. Optymalna temperatura dla rosiczek to około 20°C, rośliny nie lubią zimna, ale także nie lubią upałów. Jeżeli wystawimy rośliny na ostre słońce, wystąpią na nich brązowe plamy, co będzie świadczyło o ich poparzeniu. Częstymi szkodnikami rosiczek są ziemiórki, które w ziemi znajdują się w stadium larwalnym. Ziemiórki, w rozsądnej ilości są pożyteczne dla rośliny, ponieważ żywią się rozkładającą się materią organiczną. Podobnie jak rosiczki, rozwijają się w mokrym podłożu, ale gdy ziemia będzie zbyt sucha, z pewnością zabiorą się za wilgotne korzenie naszych roślin. Po przekształceniu się w owady, ziemiórki są także dobrym pożywieniem dla rosiczek. Rosiczkom nie należy podawać owadów z pancerzykami, takich jak biedronki, skorki, stonka, żuki. Ich soki trawienne nie poradzą sobie z chitynową powłoką. Większym okazom możemy podawać dorosłe muchy, ale dla mniejszych muszki owocowe są wystarczające.

Tagi: , ,
Zobacz więcej

Jak dobrze prowadzić domową hodowlę rosiczek

droseraMożna wprawdzie kupić w pełni ukształtowane roślinki, ale czy nie większa radość z samodzielnie wyhodowanych z nasion rosiczek? Ta mięsożerna roślina podbiła serca wielu miłośników egzotycznych roślin, i tak po orchideach przyszła moda na własne rosiczki. Aby zapewnić sobie powodzenie w hodowli tych roślin, trzeba poznać kilka faktów z życia rosiczki. Jeżeli zaczynamy od samego początku, musimy kupić nasionka, które wysiejemy na wilgotnym podłożu. W trakcie rozwoju nasion, musimy pamiętać, aby ziemia była przez cały czas mokra – rosiczki dobrze się czują tylko na takim podłożu. Do podlewania najlepiej używać wody destylowanej – wprawdzie nie zawiera żadnych związków mineralnych, substancji odżywczych, ale te, roślina pobierze sobie w późniejszym okresie z otoczenia. Podlewanie wodą z kranu prowadzi do wytworzenia się na powierzchni ziemi pomarańczowych kryształków, które nie są estetycznym widokiem. Aby wegetacja zachodziła bez problemów, a roślina miała zapewnione dobre warunki do rozwoju, można przykryć doniczkę szklanym kloszem, który zapewni stałą temperaturę wewnątrz i odpowiednią wilgotność. Rosiczki lubią ciepły i wilgotny klimat. Gdy roślina będzie już w miarę wyrośnięta, zobaczymy ukształtowane czułki, możemy przejść do żywienia rośliny i podsuwać jej smakowite kąski, najlepiej w postaci muszek owocówek. Gdy w otoczeniu nie ma za dużo skrzydlatych owadów, możemy założyć domową hodowlę muszek owocówek, nie jest to skomplikowana sprawa. Przed nakarmieniem rośliny trzeba muszki ‘uśpić’ w niskiej temperaturze – butelka z owadami powinna na kilka minut trafić do zamrażalnika. Po wyjęciu i otworzeniu butelki, można podać posiłek wprost do czułków rosiczki. Roślina czerpie z owadów azot, który wspomaga jej wzrost. Dużym rosiczkom można podawać większe muchy domowe, o ile nie ma możliwości sama zwabić ich do siebie. Nie należy podawać rosiczkom owadów mających chitynowe pancerzyki, jak żuki, biedronki, skorki – rosiczka nie poradzi sobie z twardymi częściami owada.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Co warto wiedzieć przed rozpoczęciem hodowli rosiczek

rosiczkaMożemy kupić w pełni ukształtowaną, dorosłą roślinkę, ale nie będziemy wiedzieć, w jakich warunkach rosła, jak była przetrzymywana. A to jest zawsze ryzyko, że rosiczka będzie chorować. Poza tym każdego miłośnika roślin chyba bardziej cieszy widok przemiany niepozornego ziarenka w dorodną roślinę, której od początku sam doglądał. Nasiona rosiczek są bardzo niepozorne – często wyglądają po prostu jak kurz. Niech nas to nie zmyli, ona takie są. Nasionka trzeba wysiać na warstwę torfu i pilnować, żeby był on stale wilgotny, wręcz mokry. Rosiczki to rośliny żyjące w środowisku mokrym i wilgotnym, nawet więc jak dorosłą roślinę wstawimy do podstawki i nalejemy tam kilka centymetrów wody – nic się jej nie stanie. Nasiona niektórych odmian rosiczek trzeba przed wysianiem poddać procesowi stratyfikacji, czyli przechować je w lodówce około 8 tygodni. Proces schłodzenia pozwoli na wykiełkowanie większej ilości nasion. Pierwsze kiełki powinny się pojawić po około 2 – tygodniach od wysiania. Po osiągnięciu roku, rosiczki są już wykształconymi roślinami, ale pełną ‘dorosłość’ uzyskują po dwóch latach. Rośliny są mięsożerne, a to oznacza, że żywią się schwytanymi na lepką ciecz pokrywającą czułki owadami skrzydlatymi. W zasadzie powinno im wystarczyć to, co same złapią na swój lep, ale w zimie może być z tym kłopot. Można je więc dokarmiać – rosiczkom do wzrostu potrzebny jest azot pozyskiwany ze strawionych owadów. Jeżeli nie będą miały pokarmu w postaci owadów, nic się nie stanie, będą wolniej rosły. Rosiczkę można karmić raz na tydzień, raz na miesiąc – podając jednego owada na jeden liść. Nie należy dawać więcej owadów, dopóki liść nie będzie całkiem czysty po konsumpcji poprzedniego posiłku. Gdy liść się otworzy, możemy podać kolejnego owada. Na czułkach rosiczek pojawiają się krople wydzieliny wabiącej owady – jest to mieszanina wody i cukrów, która wabi owady. W momencie podrażnienia czułków przez owada, wydziela się zabójczy dla niego kwas mrówkowy. Dotknięcie ręką czułków rośliny powoduje taką samą reakcję jak kontakt z pokrzywą.

Tagi: , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – hodowla rosiczki

Rosiczki to powszechnie znane, występujące w Polsce (głównie na torfowiskach) rośliny owadożerne, które rosnące w stanie naturalnym znajdują się pod ścisłą ochroną gatunkową (została uznana za gatunek zagrożony). Różne gatunki rosiczek rosną we wszystkich szerokościach geograficznych, w każdym zakątku naszego globu, oprócz Jednakże pasjonaci dzikiego piękna rosiczek mogą samodzielnie wyhodować te rośliny, nawet w warunkach domowych. Rosiczki nie mają szczególnych wymagań glebowych, rosną nawet na glebach piaszczystych i kamienistych, a także na bagnach, jednak preferują gleby kwaśne. Rosiczki nie potrzebują szczególnie żyznych, bogatych w składniki mineralne gleb, niedostatek minerałów rekompensują sobie bowiem przez cudzożywność. Zjadane owady dostarczają roślinom protein i wody, ale przede wszystkim łatwo przyswajalnego azotu minerałów, w które gleby piaszczyste i kamieniste są dość ubogie. Rosiczki wabią owady na dwa sposoby: ich jaskrawe, czerwono ubarwione liście przypominają nieco kwiaty (zawierające słodki i odżywczy nektar), do tego liście te pokryte są na końcach specjalnymi czułkami, wydzielającymi słodką ciecz. Owady zainteresowane słodką i pożywną cieczą przysiadają na końcach liści by spijać wydzielinę. Lepka powierzchnia liści sprawia, że ofiara przykleja się do podłoża i nie jest w stanie odlecieć. Uwięziony owad zaczyna się miotać i próbuje się wydostać, na co roślina reaguje zwierając brzegi liści tak, by uwięzić ofiarę w środku. Proces zamykania ofiary w potrzasku trwa około trzech godzin. Gdy już jest zamknięta, rosiczka zaczyna trawić zdobycz – wydziela w odpowiednich ilościach kwas mrówkowy, który rozkłada miękkie części ciała owada, które w formie płynnej zostają wchłaniane przez roślinę. Po tym procesie liść otwiera się ponownie po upływie około dwudziestu czterech godzin. Wówczas wypadają (lub zostają zdmuchnięte przez wiatr) również niestrawione części owada (głównie chitynowy pancerzyk).

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak się odżywia rosiczka?

Jedyna występująca na terenie naszego kraju roślina owadożerna. Nie ma żadnych szczególnych wymagań glebowych (rośne zazwyczaj na torfowiskach, jednak występuje też na ubogich glebach piaszczystych i kamienistych), gdyż braki niezbędnych substancji odżywczych rekompensuje sobie poprzez cudzożywność. Rosiczka nie tylko przeprowadza fotosyntezę (jak każda roślina), ale też poluje na swoje ofiary, które wabi na wiele sposobów. Rosiczka jest aktywna w swoich polowaniach na zdobycz. Po pierwsze, roślina wykształciła kolorowe (bogate w antocyjany, specjalne barwniki roślinne), jaskrawo czerwone liście rosiczki przyciągają wzrok i sprawiają, że zainteresowany owad podfruwa bliżej spodziewając się znaleźć tam pełen smakowitego nektaru kwiat. I rzeczywiście, owad znajduje na kolorowych liściach słodki, pożywny płyn, który skłania go by przysiadł na brzegu liścia. Żerujący owad przykleja się do powierzchni liścia i nie może już odfrunąć. Wtedy roślina aktywnie wkracza do akcji. Szamotanie się uwięzionego owada, który próbuje się uwolnić jest dla rośliny sygnałem do zwierania brzegów liści i przygotowywania się do uruchamiania procesu trawienia. Po blisko trzech godzinach owad zostaje umieszczony w potrzasku, z którego nie jest w stanie się uwolnić. Wówczas wewnątrz puszki stworzonej ze stulonych brzegów liścia wytwarzany jest kwas mrówkowy (HCOOH), który trawi ofiarę, rozkładając miękkie części ciała owada na łatwo przyswajalny płyn bogaty w proteiny, związki azotu i minerały, który zostaje wchłonięty do wnętrza rośliny. Nie strawiona część owada (przeważnie jest to chityna, z której składa się szkielet zewnętrzny – pancerzyk), jest usuwana przez powiew wiatru, gdy liść rośliny ponownie się otworzy, po około dwudziestu czterech godzinach. Wtedy roślina jest gotowa do ponownego zastawiania sideł i wabienia kolejnych ofiar. Na czułkach rozmieszczonych na brzegach liścia ponownie wydzielana jest słodka i lepka substancja, która wabi następne owady.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak dokarmiać rosiczkę?

Rosiczka (drosera) to roślina owadożerna, która ze względu na swoje efektowne, kolorowe liście i piękne kwiaty znajduje wielu amatorów hodowli. Aby nasza roślina wyrosła na piękny i zdrowy okaz należy ją oczywiście regularnie dokarmiać. Niekiedy może się zdarzyć, że rosiczka sama upoluje sobie pokarm wabiąc owady na lśniącą, słodką ciecz pokrywająca brzegi jej liści. (Aby cieczy było zawsze dostatecznie dużo powinniśmy dbać o regularne, obfite nawadnianie podłoża naszej rośliny.) Jednakże jeśli rosiczka nie zdoła regularnie zwabić zbyt dużej ilości owadów, warto ją czasami dokarmiać. Czym dokarmiać naszą rosiczkę? – Oczywiście pokarmem dla rosiczki powinny być owady, i to – żywe. Być może byłoby łatwiej umieścić na liściu po prostu kawałek surowego mięsa (albo pokarmu mięsnego wprost z naszego stołu, wędliny itp., jednak wówczas roślina i tak nie skorzysta z posiłku. Rosiczka w warunkach naturalnych trawi pokarm poprzez zamykanie ofiary w czaszy wytworzonej poprzez zwarcie brzegów liścia i poddaniu ofiary działaniu kwasu mrówkowego, który wytwarza. Impulsem do rozpoczęcia trawienia jest dla rośliny szamotanie się ofiary, która próbuje się uwolnić. Kawałek mięsa czy wędliny nie będzie się szamotał na liściu, toteż roślina nie uzna, że ma powód by rozpocząć trawienie. Podobnie zachowywałby się przecież zeschły liść albo gałąź, która spadła na nią przypadkiem, nie warto zatem tracić energii na próbę strawienia ich. Chcąc dokarmiać naszą rosiczkę musimy pamiętać by odpowiednio dobierać wielkość owadów do wielkości rośliny. Dobrze jeśli owady są dość dorodne, jednak nie mogą być one zbyt duże, rosiczka musi zdołać całkowicie owinąć ofiarę liściem i zatopić w kwasie mrówkowym. Najlepiej wrzucać po jednym owadzie na każdy liść rosiczki. Oczywiście kolejną porcję można dorzucić dopiero po ponownym otwarciu się liści, to znaczy w praktyce, po upływie około dwudziestu czterech godzin.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

« Previous Entries Next Entries »