Ogrodnictwo – hodowla rosiczki

Rosiczki to powszechnie znane, występujące w Polsce (głównie na torfowiskach) rośliny owadożerne, które rosnące w stanie naturalnym znajdują się pod ścisłą ochroną gatunkową (została uznana za gatunek zagrożony). Różne gatunki rosiczek rosną we wszystkich szerokościach geograficznych, w każdym zakątku naszego globu, oprócz Jednakże pasjonaci dzikiego piękna rosiczek mogą samodzielnie wyhodować te rośliny, nawet w warunkach domowych. Rosiczki nie mają szczególnych wymagań glebowych, rosną nawet na glebach piaszczystych i kamienistych, a także na bagnach, jednak preferują gleby kwaśne. Rosiczki nie potrzebują szczególnie żyznych, bogatych w składniki mineralne gleb, niedostatek minerałów rekompensują sobie bowiem przez cudzożywność. Zjadane owady dostarczają roślinom protein i wody, ale przede wszystkim łatwo przyswajalnego azotu minerałów, w które gleby piaszczyste i kamieniste są dość ubogie. Rosiczki wabią owady na dwa sposoby: ich jaskrawe, czerwono ubarwione liście przypominają nieco kwiaty (zawierające słodki i odżywczy nektar), do tego liście te pokryte są na końcach specjalnymi czułkami, wydzielającymi słodką ciecz. Owady zainteresowane słodką i pożywną cieczą przysiadają na końcach liści by spijać wydzielinę. Lepka powierzchnia liści sprawia, że ofiara przykleja się do podłoża i nie jest w stanie odlecieć. Uwięziony owad zaczyna się miotać i próbuje się wydostać, na co roślina reaguje zwierając brzegi liści tak, by uwięzić ofiarę w środku. Proces zamykania ofiary w potrzasku trwa około trzech godzin. Gdy już jest zamknięta, rosiczka zaczyna trawić zdobycz – wydziela w odpowiednich ilościach kwas mrówkowy, który rozkłada miękkie części ciała owada, które w formie płynnej zostają wchłaniane przez roślinę. Po tym procesie liść otwiera się ponownie po upływie około dwudziestu czterech godzin. Wówczas wypadają (lub zostają zdmuchnięte przez wiatr) również niestrawione części owada (głównie chitynowy pancerzyk).

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak się odżywia rosiczka?

Jedyna występująca na terenie naszego kraju roślina owadożerna. Nie ma żadnych szczególnych wymagań glebowych (rośne zazwyczaj na torfowiskach, jednak występuje też na ubogich glebach piaszczystych i kamienistych), gdyż braki niezbędnych substancji odżywczych rekompensuje sobie poprzez cudzożywność. Rosiczka nie tylko przeprowadza fotosyntezę (jak każda roślina), ale też poluje na swoje ofiary, które wabi na wiele sposobów. Rosiczka jest aktywna w swoich polowaniach na zdobycz. Po pierwsze, roślina wykształciła kolorowe (bogate w antocyjany, specjalne barwniki roślinne), jaskrawo czerwone liście rosiczki przyciągają wzrok i sprawiają, że zainteresowany owad podfruwa bliżej spodziewając się znaleźć tam pełen smakowitego nektaru kwiat. I rzeczywiście, owad znajduje na kolorowych liściach słodki, pożywny płyn, który skłania go by przysiadł na brzegu liścia. Żerujący owad przykleja się do powierzchni liścia i nie może już odfrunąć. Wtedy roślina aktywnie wkracza do akcji. Szamotanie się uwięzionego owada, który próbuje się uwolnić jest dla rośliny sygnałem do zwierania brzegów liści i przygotowywania się do uruchamiania procesu trawienia. Po blisko trzech godzinach owad zostaje umieszczony w potrzasku, z którego nie jest w stanie się uwolnić. Wówczas wewnątrz puszki stworzonej ze stulonych brzegów liścia wytwarzany jest kwas mrówkowy (HCOOH), który trawi ofiarę, rozkładając miękkie części ciała owada na łatwo przyswajalny płyn bogaty w proteiny, związki azotu i minerały, który zostaje wchłonięty do wnętrza rośliny. Nie strawiona część owada (przeważnie jest to chityna, z której składa się szkielet zewnętrzny – pancerzyk), jest usuwana przez powiew wiatru, gdy liść rośliny ponownie się otworzy, po około dwudziestu czterech godzinach. Wtedy roślina jest gotowa do ponownego zastawiania sideł i wabienia kolejnych ofiar. Na czułkach rozmieszczonych na brzegach liścia ponownie wydzielana jest słodka i lepka substancja, która wabi następne owady.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Ogrodnictwo – jak dokarmiać rosiczkę?

Rosiczka (drosera) to roślina owadożerna, która ze względu na swoje efektowne, kolorowe liście i piękne kwiaty znajduje wielu amatorów hodowli. Aby nasza roślina wyrosła na piękny i zdrowy okaz należy ją oczywiście regularnie dokarmiać. Niekiedy może się zdarzyć, że rosiczka sama upoluje sobie pokarm wabiąc owady na lśniącą, słodką ciecz pokrywająca brzegi jej liści. (Aby cieczy było zawsze dostatecznie dużo powinniśmy dbać o regularne, obfite nawadnianie podłoża naszej rośliny.) Jednakże jeśli rosiczka nie zdoła regularnie zwabić zbyt dużej ilości owadów, warto ją czasami dokarmiać. Czym dokarmiać naszą rosiczkę? – Oczywiście pokarmem dla rosiczki powinny być owady, i to – żywe. Być może byłoby łatwiej umieścić na liściu po prostu kawałek surowego mięsa (albo pokarmu mięsnego wprost z naszego stołu, wędliny itp., jednak wówczas roślina i tak nie skorzysta z posiłku. Rosiczka w warunkach naturalnych trawi pokarm poprzez zamykanie ofiary w czaszy wytworzonej poprzez zwarcie brzegów liścia i poddaniu ofiary działaniu kwasu mrówkowego, który wytwarza. Impulsem do rozpoczęcia trawienia jest dla rośliny szamotanie się ofiary, która próbuje się uwolnić. Kawałek mięsa czy wędliny nie będzie się szamotał na liściu, toteż roślina nie uzna, że ma powód by rozpocząć trawienie. Podobnie zachowywałby się przecież zeschły liść albo gałąź, która spadła na nią przypadkiem, nie warto zatem tracić energii na próbę strawienia ich. Chcąc dokarmiać naszą rosiczkę musimy pamiętać by odpowiednio dobierać wielkość owadów do wielkości rośliny. Dobrze jeśli owady są dość dorodne, jednak nie mogą być one zbyt duże, rosiczka musi zdołać całkowicie owinąć ofiarę liściem i zatopić w kwasie mrówkowym. Najlepiej wrzucać po jednym owadzie na każdy liść rosiczki. Oczywiście kolejną porcję można dorzucić dopiero po ponownym otwarciu się liści, to znaczy w praktyce, po upływie około dwudziestu czterech godzin.

Tagi: , , ,
Zobacz więcej

Dokarmianie rosiczki owadami (ogrodnictwo)

Hodowcy i miłośnicy pięknych i efektownych roślin, jakimi są rosiczki gotowi są na wszelkie poświęcenia byleby tylko dogodzić swoim podopiecznym i wyhodować piękny, zdrowy okaz. Oczywiście im częściej i obficiej dokarmiana jest rosiczka, tym szybciej rośnie i tym bardziej jest piękna i dorodna. Oczywiście nie wolno mimo to przesadzać i dokarmiać rosiczki nadmiernie. Można podrzucać roślinie kolejne kąski mniej więcej co dwadzieścia cztery godziny (po jednym owadzie na każdy liść), i w tym przypadku trudno jest przesadzić. Gdy roślina nie jest jeszcze gotowa do rozpoczęcia kolejnego procesu trawienia, jej liść jest stulony i nie sposób umieścić na nim żywego owada tak, aby na nim pozostał. Gdy liść jest całkowicie rozchylony, a na jego czułkach zaczynają się gromadzić kropelki wabiącej ofiary lepkiej cieczy, śmiało możemy tam umieszczać kolejną muszkę. Należy zwracać uwagę na to, by podrzucane rosiczce owady nie były zbyt wielkie. Rosiczka musi być w stanie je strawić, a w tym celu musi owinąć szczelnie całego owada liściem. W praktyce można dokarmiać rosiczkę codziennie, ale można też na przykład raz na miesiąc. Oczywiście roślina dokarmiana codziennie będzie rosła szybciej i będzie bardziej dorodna niż ta, która żywi się raz na miesiąc. Można umieszczać po jednym owadzie na każdym z liści rośliny, można też ograniczać się do umieszczania kąska na jednym wybranym liściu. Spokojnie można też pozostawić rosiczkę bez dokarmiania nawet na całą zimę. Nie będzie ona wówczas rosła tak intensywnie, jednak możemy być spokojni o jej wegetację i wzrost w tym czasie. Podobnie jak wszystkie inne rośliny rosiczka wykonuje proces fotosyntezy i jest w stanie dostarczać sobie niezbędnych do życia składników wprost z gleby i z wody przy udziale chlorofilu i światła słonecznego. Związki proteinowe zawarte w trawionych owadach dostarczają rosiczkom głównie związków azotu, jednak nie bez znaczenia są też związki mineralne.

Tagi: , , , ,
Zobacz więcej